تنها مشكلي كه داشتم غذاي سپهر بود. سرلاك براش برده بودم ولي خوب نمي شد همش سرلاك بخوره. يك بار صبحانه هتل عدسي داشت بهش دادم . يك بار سوپ براش خريدم با نون بهش دادم. يك بار ماهي خورد. تخم مرغ هم كه خيلي دوست نداره. ولي در كل همش نگران غذا بودم. چون هنوز دندان آسياب نداره بايد غذاها رو ميكس شده يا نرم بخوره و اين مشكل ميشه . يك بسته بيسكوييت براش خريدم مارك HIPP كه آلماني بود. خيلي هم خوشمزه بود و مزه شيرخشك مي داد. از اون هم بهش مي دادم. شما ميريد مسافرت واسه غذاي بچه تون چي كار مي كنيد؟

موقع برگشت توي هواپيما اين قدر از سر و كولم بالا رفت كه خسته شدم. تازگيها با بچه ها و بزرگترها ارتباط برقرار مي كنه. توي هواپيما هم همش سرشو مي كرد بين دو صندلي جلويي كه با دختر كوچولويي كه نشسته بود اونجا حرف بزنه. ولي ديگه حس كردم ممكنه مزاحمشون بشه مي خواستم بيارمش عقب ولي گريه مي كرد و مي خواست اونجا باشه. موقع شام هم كه همه چي دم دستش بود و حسابي خرابكاري كرد.

شبي كه مي خواستيم فرداش بريم سفر يك خطر از بيخ گوشمون گذشت. داشتم توي كمد دنبال چيزي مي گشتم يك جفت كفش نو داشتم و درآورده بودم. توي كفش يك بسته رطوبت گير بود كه روش هم درشت نوشته بود Do not eat. يك دفعه سرمو بلند كردم و ديدم سپهر اونو گذاشته توي دهنش. قبلا هم دوستم واسم تعريف كرده بود كه بچه اش چندتايي از اين دونه ها رو خورده و بعد معده اش را شستشو دادند. وقتي ديدم اينو گذاشته توي دهنش دو دستي زدم توي سرم. سريع از دهنش درآوردم. هنوز بسته اش پاره نشده بود ولي خيس شده بود و دهنش بوي مواد توي اون رو ميداد. نمي دونستم چي كار كنم. سريع رفتم خونه ي مامانم . گريه ام گرفته بود و دست و پام هم مي لرزيد. چون از دوستم هم شنيده بود اون بلا سرش اومده فكر كردم بايد الان برم معده اش را شستشو بدم و اين مصبيتها. اول به دكترش زنگ زدم گفت با اورژانس بيمارستان لقمان تماس بگير. زنگ زدم به عمه اش گفت چون خود اون مواد رو نخورده مشكلي نيست. به بيمارستان هم زنگ زدم و گفت مسئله اي نيست. چون خود دانه ها را قورت نداده بود. خيالم راحت شد. ولي تا مدتي بعدش دست و پام بي حس بود. مي خواستم ساك را ببندم ولي حس و حال نداشتم. خلاصه خطر بزرگي از بيخ گوشمون گذشت. ديگه همش چشمم بهش بود كه چيزي توي دهنش نزاره.

مدتيه كاملا منظورشو با حركات به ما مي فهمونه. ولي هر چي بخواد مي گه بُ بُ . يك چيزي بين بابا و به به. كلمه افتاد و رفت را هم ياد گرفته هر چي دستش برسه مي اندازه زمين و مي گه تاد. سه حرف آخرش را تكرار مي كنه.

مفهوم حرفهامون را كاملا مي فهمه. مثلا بگم سپهر كلاهتو بده جورابتو بده. كاملا متوجه مي شه.

واي اينو يادم رفت بگم. خيلي شيرينه. وقتي يك كاري مي كنه كه اشتباه است و من يا بابايي بهش تذكر مي ديم كه نكن سرشو خم مي كنه يك طرفي به صورتمون نگاه مي كنه و خودشو لوس مي كنه كه چيزي بهش نگيم. ما هم كه در اين مواقع دلمون واسش ضعف مي ره و نمي تونيم مقاومت كنيم و تسليم مي شيم.

موقع شيرخوردنش كه باشه خيلي خوشحاله. عشق اول و آخرش است. تا بهش مي گم بخواب سريع مي دوه روي تخت مي خوابه و با ذوق منتظر مي شه كه برم.

ديگه ديگه ديگه وقتي ميام خونه با ذوق مياد استقبالم. هم خوشحال مي شم هم ناراحت. خوشحال از اين كه ذوق مي كنه و مي بينمش و ناراحت از اين كه تنها مونده. اين عذاب وجدان لعنتي هنوز دست از سرم برنداشته و من هم هنوز با پررويي دارم ميرم سركار.

خب خيلي مواظب خودتون و گلهاتون باشيد.

سفر کیش

بالاخره موفق شدم پسری رو ببرم آتلیه. اینم عکسشه که اسکنش کردم